مکان فعلی :
اخبار :

 اصلاح حوزه فرهنگ نیازمند مجاهدت تا سرحد شهادت/هیچ حادثه‌ی ضد امنیتی نداشته‌ایم/ ریشه‌ی تمام حوادث، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی‌ست
۱۳۹۵/۱۲/۰۵

اصلاح حوزه فرهنگ نیازمند مجاهدت تا سرحد شهادت/هیچ حادثه‌ی ضد امنیتی نداشته‌ایم/ ریشه‌ی تمام حوادث، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی‌ست

فرهنگ آن چیزیست که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند اگر برای آن کشته شوم؛ احساس می کنم در راه خدا کشته شده ام.

فرهنگ آن چیزیست که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند اگر برای آن کشته شوم؛ احساس می کنم در راه خدا کشته شده ام.
با این تفسیر و این درجه از اهمیت فرهنگ؛ چرا برغم سابقه 60 ساله برنامه ریزی و تأکید برنامه های توسعه کشور بر گسترش کمّی و ارتقای کیفی فرهنگ عمومی و تعلیم و تربیت و رشد فضائل اخلاقی؛ به عنوان فصل مشترک همه برنامه های پس از انقلاب اسلامی، دچار این همه معضل در حوزه های فرهنگی اجتماعی هستیم؟
طبق آمار اداره کل امنیتی انتظامی استانداری کرمان، بیش از 75 درصد قتل های سال 94 منشاء فرهنگی اجتماعی داشته اند. حادثه قتل های خانوادگی اخیر در فهرج که قاتل کمتر از 72 ساعت دستگیر شد، حادثه قتل مدیر ثبت احوال کهنوج که به دلیل اختلاف مالی و خانوادگی رخ داد و قاتل آن کمتر از 5 روز دستگیر شد و حادثه قتل دو خواهر در جیرفت که به واسطه ی پاسخ منفی در خواستگاری صورت گرفت، قتل معلمی که در ماه رمضان و در کهنوج رخ داد، قتل خواهری به دست برادرش در اطراف کرمان و دهها مورد مشابه که قاتلین و مجرمین دستگیر شده اند، تماماً ریشه های فرهنگی اجتماعی داشته اند. درست یک هفته پس از حادثه قتل در فهرج، در استان سیستان وبلوچستان(ایرانشهر) فردی مرتکب قتل باجناق و اعضای خانواده‌ی خود شد و 8 نفر را کشت و پیش از فرار به خارج از کشور دستگیر شد. کمتر از یک هفته پس از آن شخصی در اراک، اقدامی مشابه انجام داد و 5 نفر را کشت و 3 روز بعد از وقوع حادثه دستگیر شد. روز گذشته در شهرستان کلاله استان گلستان نیز جوان 34 ساله ای که تحصیل کرده یکی از دانشگاه های هندوستان است، در روستای آقایاکی با تبر اقدام به قتل پدر، مادر و خواهرزاده خردسالش نمود و کمتر از 10 ساعت دستگیر شد.
 قتل بر اثر مخالفت با خواستگار ، قتل بر اثر سوظن برادر به خواهر ، قتل بر اثر جای پارک خودرو ، قتل برای پیشگیری از واگذاری حضانت فرزند به مادر و موارد دردناک و تلخی که زیر پوست جامعه‌ی ما وجود دارند و اگر بخواهیم مصداقی سخن بگوئیم مثنوی هفتادمن کاغذ شود. اگر متولیان فرهنگی به جای کارهای روبنایی و سطحی مانند بیلبورد و چاپ بروشور و همایش و نمایش و  سخنرانی‌های تکراری و بدون مخاطب، در لایه‌های جامعه نفوذ داشتند، یا به جای پرداختن به مسائل سیاسی و حاشیه‌ای و برجام و موضوعاتی که در تخصص آن‌ها نیست به معضلات فرهنگی اجتماعی حوزه‌های تحت مدیریت و مسئولیت خود می‌پرداختند، این اتفاقات به گونه‌ی دیگری رقم می‌خورد و اما به نظر می رسد امروز هم که با تدابیر شورای تأمین استان کرمان و حضور به موقع مسئولین امنیتی و انتظامی از رفتارهای هیجانی و انتقام جویی‌های طایفه‌ای تا حد زیادی پیشگیری شده و متهمان پرونده های قتل در کمترین زمان ممکن دستگیر شده اند، باز هم جای نهادها و متولیان فرهنگی و مددکاری اجتماعی و بهداشت روانی خالی‌ست. تا زمانی که آن‌ها مسئولیت نپذیرند و به وظایف اخلاقی و قانونی خویش قبل و حین و بعد از حوادث عمل نکنند ، قتل های مشابه باز هم در جای جای کشور تکرار خواهد شد.
از سوی دیگر درسیستم های امنیتی ، نظامی ، انتظامی و قضایی، ما با اهرم‌های نظارتی و کنترلی و نظام سنجش عملکرد مواجهیم و واحدهای بازرسی و حفاظت اطلاعات و دادسرای نظامی و انتظامی قضات و .. تمام رفتارهای اجزای این سیستم را رصد و کنترل می کنند. اما در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی هیچ کس به هیچ نهاد بالادستی پاسخگو نیست و اصلاً نظام سنجش عملکرد در این حوزه وجود ندارد. به عنوان نمونه امروز اگر از معاونت اجتماعی فرهنگی برخی  شهرداری ها بپرسید چه کرده‌اند؟ به نصب چند بیلبورد و چاپ کتاب و بروشور و برگزاری مسابقه و همایش اشاره می‌کنند اما نمی‌توانند بگویند این کارها و هزینه‌های گزاف چه تاثیری بر فرهنگ ترافیک ، بر سبک زندگی مردم ، بر ارتقای اخلاق ، بر کاهش خشونت ، اعتیاد ، طلاق ، مشروب خوری و ... داشته اند.
دیگران هم به همین نحو نمی‌توانند در حوزه‌های فرهنگی اجتماعی ثمره‌ی فعالیت و هزینه ‌های نجومی خود را نشان دهند و این گونه است که سالیانه، دهها هزار نزاع و درگیری فردی و دسته جمعی در کشور صورت می‌گیرد ، مسائل طبیعی خانوادگی، به خشونت های گفتاری و فیزیکی مبدل می‌شود و شاهد صدها فقره قتل و جرح هستیم و از سوی دیگر نیز صدها نفر در صف های قصاص قرار می‌گیرند.
البته مشکلات فرهنگی اجتماعی ما محدود به هزاران قتل سالیانه در کشور نیست و گرچه قتل مخرب ترین و خطرناک ترین نوع رفتار خشونت آمیز به شمار می آید.
خشونت های گفتاری و فحاشی، انتشار دروغ و تهمت و شایعات، بر هم زدن سخنرانی های قانونی، کم کاری در نظام اداری، کاهش بهره وری، تقلب، بر هم زدن آسایش دیگران، رعایت نکردن حقوق شهروندی، رعایت نکردن بهداشت و دهها عارضه دیگر در حوزه های فرهنگی اجتماعی وجود دارند که موانع بزرگ توسعه یافتگی محسوب می شوند و تا آنها برطرف نگردند، توسعه در هیچ یک از ابعاد سیاسی و اقتصادی به سرانجام مطلوب نخواهد رسید. اینجاست که می فهیم اصلاح حوزه فرهنگ نیازمند مجاهدت تا سرحد شهادت است.
خلیل همایی- مدیرکل امنیتی و انتظامی استانداری
اول اسفند 95
 


منبع : دفتر امور انتظامی و امنیتی
بازدید : ۹۴


مطالب مرتبط با این موضوع :

نظری ارسال نشده است
نام :
پست الکترونیک :
شرح :
نظر :   برای ارسال نظر خود، دکمه ارسال را بزنید
کد امنیتی را وارد کنید